Gele rakker(fictie)

Klokslag drie uur. Op tafel staat een Gele rakker en Nico rijdt in zijn rolstoel naar zijn vaste stekkie.

Het glas onderzoekt hij met een kennersblik en de schuimkraag is twee vingers breed. De eerste

slok is een beleving op zichzelf. ‘Aah lekker.’

Twee Gele rakkers en daarna een bakje koffie, op advies van de arts. Het dagelijkse recept voor

deze Bon vivant. Na afloop van deze ceremonie is het hoogtepunt van de dag weer voorbij. In zijn

rolstoel trippelt hij terug naar de afdeling.

Nog altijd staat er klokslag drie uur, een Gele rakker...aan het hoofd van de tafel van mijn makker. - ASKO